hüznü musallat et!

yüreğine ve gözlerine …

-sakın ha !emanete iyi bak,birşey olmasın ona - tuzuna ban…gizlinde sakla..büyüt,çoğalt ..yalnızlığına bula ..bulaştır efkarını…

çekip gidebilme özgürlüğü prangasını içinde taşıyana ancak umudun işkencesidir .. hani uzayıp giden…hani kötülüklerin en kötüsü…hani hep beklenen mavi liman…-yorgunum çok yorgunum bekleme beni kaptan - neden bu ağırlık ayaklarımdaki ?… …….neden bu yürek tortusu ? ….. ……neden bu hazan hüznü ? gözlerimi yıkayan bu tuzlu ıslak ? bu burun sızısı ?neden ? …mızıkçılık etme !-git kenarda kurdelenle oyna, tek ayak üzerinde köşende! sorusormacevapverme!enarkasıradakitembelöğrencideğildinhayatsınıfının!çokçalışmıştımkopyabileçekmiştimöbürhayatlardan!karnemnedenhepkırıkdolu?ençokzayıfıolannedenben! kurtarma yazılısı var mı hocam ?düzeltebilecek miyiz cankırıklarımızı?niye kolay soru(n)ları yok bu hayatın? gövdem dilime zindan …çığlığıma da..

yoluna çakıl taşları serp çocuk…kaybolma  yüreğine giden yolda…

zindanı ve dahi kodesi değil miydi insan kendinin?firarın yok kendinden….

dilimde pas tadı… zihnim küflü ve ışıkları kapatmışlar birileri….birileri?

birileri? ..kim var orda? -korkuyorum anne-

 kaç defa dedim yeme şu tırnaklarını ! etin kanar diye… etim kanamıyor ,bak !…kanayan gözyaşlarım dı anne …o göz çukurundan usul usul akan…

sil gözünü ..makyajın akmasın…gülümse hayata!-o bana niye hiç gülümsemiyor?banane ya…çok mızıkçı bu hayat!-

boşa kalbini…

talak-ı selaseyle ayrılmak mümkün mü yürek denen o kanlı çukurdan,dilin kılıcıyla yaralanmışsa?

şeriatın kestiği parmak acımaz…gücüne gitmesin yalnızlık böyle…-gidiyor işte-

de ki ateş yakar ,su boğar…veherkessevdiğiniöldürür…senin ki de öyle işte…yara bıçağını sevmiş…

 yara sevmiş bıçağını …sevmiş yara bıçağını…sev-miş yara… sev-miş…sev…

ses olma ..sus kal…

peki…

….ben geldim..

açıktut pencereni,yüreğini ,kapını ,ömrünü…

ben geldim…

uzun yollardan ,yanlış ömürlerden ,yanlış evlerden

;yaşayarak ,yaşlanarak geldim…

uzaktan geldim…en çok ücra kendime lakin…

ve de ırak mı ? bilinmez….

kelimelerimi kokutmadım,geldim..söz ü çürütmedim ,geldim..

rutubetsiz gözlerle geldim…

çürümemiş bir yürekle…-kimbilir?-….

.henüz…  değil….

yalnızlığa geldim……yalnızlığına …..yalnızlığıma …-buyur hoşgeldin o zaman-

(kimin repliğiydi     bu ? suflör uyuma …ses ver!) kimse rolünü oynamıyor bu oyunda…

pardon yanlış mı geldim …aslında birazcık sevesim var dı -heves değil-….

…bu misafirperverliğe alışık değilim tamam mı?  buyurup kalmayayım gönlünüzde ..

offf içerisi de  pek bir kalabalık mı  ne? ..

evde annemler bekler…

kimseyi sevme kızım ,-mış gibi yap kızım…..

yapamadım anne -mış gibi…    

iliştiremedim kendimi  hayata…nerde benim yanıma üç şey alarak  sığınacağım ada?

…çöl müydü yoksa?

nerdeyim ben ?…burası neresi?

siz kimsiniz?

kime geldim ben?… hoş mu geldim ömrünüze… hoşgeldim…

veya değil mi?…değil miydi yoksa?

………….acaip ve garaip görmek istersek kendimize bakarız…

önce kelime vardı ” diye basliyor yohannaya gore incil.

kelimeden önce de yalnizlik..

.ve kelimeden sonra da var olmaya devam etti yalnizlik.

yalnız, kelimeler aciyi dindirdi ve kelimeler insanin aklina geldikce,yalnizlik buyudu; dayanilmaz oldu.”

rec’m edilen düşler değil miydi ,hayat denen dövüş kulübünde?

ve küllenen hayallerini karıştır elinde maşan olmadan ….

zihin içermez mi paranoyasını fısıltıların rehberliğinde ”hep bana gelme ,bana gelme….biraz da kendine gel ,kendine gel…”

gelemiyorum kendime….kendime giden tüm yollar yitik…

hangi kör kuyunun dibinde kalırsın  böyle?hangi çıkmaz sokağın maktülüsün …kimbilir…

ben bilmem …bilemem…/dalma derine..dalma…/

susar mısın çığlık çığlığa böyle?

kelimeler çok kıyısızdı..dağılıp gidiyorlardı…./sus(ma).kal…../

geçer mi garb’ın yoldaşlığı dolan ömrümden?…./dur orada..mümkünsüzü iste(me)…/

ve dem o ki zindanıdır insan kendinin ,anahtarını kaybetmiş kendine ……

döner yezidi dairesinde….

git(me)  yanımdan …

kal…

sabahın rüzgarı dolanmış saçlarıma….yok yedeğimde yeni bir duygu…hep

eski…hep toz kokusu burnumda…

eskiyen ben…

herkes öldürür mü sevdiğini? ölüm kime ustalık eder?

hiç’e ve kimse’ye…haaa bir de hiçkimse’ye…

oysa kimse kimsesizliğinden utanmıştı da vurmuştu kendini

kimsesizlikler ortasında…

orda kimse var mı?….yok mu ?…peki…..

-beni öldürme ,beni öldürme diyordu oyuncak,hırçın ve kendine

düşman çocuğun elinde boynundan kopartılırken….

lucifer/ay/çocuk/oyuncak/

düşlerine düş(me)…diyor birileri.belki…belki demiyorlar…

uzanamadım ellerine…gel uykularıma der iken o fitne ses….

yine de yeniden bir aydınlık gülümser kıyıdan kıyıdan….. kıyılarıma

vuran…..ben yine yor/gun….sev-me-mezlik et-memekten….

Ah benim yaralı ruhum…
Ah benim insan kusurum…
Ah benim isyanlarım…
Ah yalnızlıklarım…
Gel artık uslandır beni !!!

uslanmak ne mümkün işte!?.. benimkisi mümkünsüzü mümkün kılma isteği…akıllı uslu otur kızım ,bacaklarını yayma öyle erkekler gibi-öfff tamam anne onlar a bağışlanmıştı değil mi apışarasının otokrasisi-….üç nokta(…)

ne anlatır üç nokta?

VaR mIsIN yoksa yok musun bu oyunda ?

yokum ….olamıyorum…daralıyorum…soluğunla boğma beni….boğma….

bu kadar acırken ve acıtırken mümkün mü?değil tabi acıtma kendini ….

kim öpecek yüreğimden benim,ne çok ufff um var benim böyle kimsenin görmediği….öpme beni sakın öpme….bırak kanayayım…bırak…öptükçe kanıyor daha çok sanki….sanki….

belki….bilmiyorum….

çok yorgunum yine….avuçlarına tokatlarını biriktirmiş hayat sanki….yüzümü niye dönemiyorum öteye…yokum işte yok sayın beni…..

sanki ölüm değil de ölüm gibiydi…

sanki çok soğuk değildi de çok üşümüş gibiydim…

sanki sisi çöktü gözlerime yaşların …

sanki hiç öte olmamış gibi…

sanki derman hiç yokmuş gibi…

sanki…

Sus artık uslandır beni…

kime yaptım kendimden başka ?ençokacıyanyineben….

ölüm kimin ustalığıdır?kaz, hadi kaz kuyukaz, mezarkaz….kazı gözlerini…gülüöldürkoyubirgeceniniçineatonuvebıraktümşaşkınlığıylakalsınorda…

lagarlık etme!ben kimim ki zaten diye sorma …bakoyürekdenenkanlıçukurelindekanıbulaştıellerinegözlerinederinine…..

cehennem/-in-/de üşü…yan cennetinde…üşüdümçoküşüdümyandımçokyandım…

kutsaldı söz ve yemine dönüşürdü kaynağı dide olunca…nefesalmaboğkendinitıkaboğazınıboğuldunmuboğdunmu?

şaşarak bakakalırım hala…kayıp bir çocuğum sanki;kalabalık gürültülü bir istasyonda birdenbire yolculuğu başlamış…uyan hadi uyan…kırbaçlasanabeniniruhunuuyuma…..

…gözlerinilkgidendisonradaellerin…gülünüküledendahiolalemdeherdemacırmış…acı…

 Teni sual etme ten kuru tendir
Can anın içinde gevher-i kandır 

                                      Kul Nesimi 

git başımdan …istemiyorum seni…

kum torbası değilim vurma bana…

ya da dur hadi vur bi daha vur…acımadı ki…acımıyor işte ….

bak açık bir yara gibi dolaşıyorum tuz bas hadi sende …..acımıyor işte…..

diz/-e-/lerimde kanamıyor….oysa kanın sesi duyulmaz imiş .yoksa kanayanın yalanı mı bu da?

büyü artık büyü artık büyü artık …-büyümek istemiyorum …

-dizlerim kanasın ,sanane….

sümüğümü  koluma sileyim yine gizlice…

çocukluğundan mezun olur mu insan?

gözleri düne takılı kalırsa büyür mü çocuk olan?

düşleri ve gülüşleri emanetçide unutulmuş çocuklardık belki….kimbilir…

-çok açılma boğulursun ..dur orda…

boğma kendini kendinin girdabında…

düşme kendine …

ben kimdim?

unuttum yine….

Gamım pinhan dutardım ben, dediler yare kıl rûşen
Desem ol bîvefa bilmen inanır mı inanmaz mı?

                                                                  FUZULİ

bir yolculuk yapsak ;mesela iç ülkemize, hafızamızın yoldaşlığında…

hangi duraklarında en çok konakladık?

en çok kimin yüreğine konukluk ettik?

kimlerin zihninden ve gönlünden sürgünlere itildik?

yanlış evlerde mi yaşlandık?yanlış yaşamlarda mı geçti ömrümüz?

neden eskidi gülüşlerimiz?gürültülü  kahkahalarda bile bir tuz tadı…

silmek kabil değil elbet; kurşunkalemle yazılmıyor ömür dediğin fani öykü….

elimize alıp geçmişin defterlerini ,hangi günahlarımızı bağışlatabildik ?

Ve kimleri bağışladık ömrümüzü eskittikleri için?

maskesiz yüzler, maskesiz yaşamlar dilemek mümkün mü?

Hayat ertelenmiş düşler yorgunu değil miydi yoksa?

yarım ve ortada bırakılmış belki de….

kim çıkar masalından ve dahil olur -mu ki ? yekdiğerinin masalına tesadüfi köşebaşlarında?

çığlık çığlığa martılar …gölgesinde kalmış kan/ad/ının…kana/t/arak kendini….zahidane bir öfkesi var siyah martının -gözlerine dünya kaçmış -sanki…..

oysa diz/-e-/leri kanayan bir çocuk kadar ;cahilim , şaşkınım bu dünyada……….anla-y-/t/amadan….