yoluna çakıl taşları serp çocuk…kaybolma  yüreğine giden yolda…

zindanı ve dahi kodesi değil miydi insan kendinin?firarın yok kendinden….

dilimde pas tadı… zihnim küflü ve ışıkları kapatmışlar birileri….birileri?

birileri? ..kim var orda? -korkuyorum anne-

 kaç defa dedim yeme şu tırnaklarını ! etin kanar diye… etim kanamıyor ,bak !…kanayan gözyaşlarım dı anne …o göz çukurundan usul usul akan…

sil gözünü ..makyajın akmasın…gülümse hayata!-o bana niye hiç gülümsemiyor?banane ya…çok mızıkçı bu hayat!-

boşa kalbini…

talak-ı selaseyle ayrılmak mümkün mü yürek denen o kanlı çukurdan,dilin kılıcıyla yaralanmışsa?

şeriatın kestiği parmak acımaz…gücüne gitmesin yalnızlık böyle…-gidiyor işte-

de ki ateş yakar ,su boğar…veherkessevdiğiniöldürür…senin ki de öyle işte…yara bıçağını sevmiş…

 yara sevmiş bıçağını …sevmiş yara bıçağını…sev-miş yara… sev-miş…sev…

ses olma ..sus kal…

peki…

 Çiz beyaz haritalara mor kalemle
Hiç görülmedik yepyeni kentleri
Hep oralara götür beni
Seninle olunca sıkılmam, giderim

Seninle olunca çekinmem, giderim

 
O kentlere yolcu diye çiz beni
Biletim, pardesüm, şemsiyem, şapkam
Yüreğimde sevincim, kafamda düşüncem
Nasıl da çok karıştık birbirimize
Bu el hangimizin eli
Bu saçlar hangimizin

Senin gittiğin her yere giderim. AFŞAR TİMUÇİN